วันหนึ่งหลวงพ่อกลับจากโพธิปักขิยธรรมสถาน ท่านนำชาววัดทำวัตรเย็น นั่งสมาธิแผ่เมตตาเรียบร้อยแล้วก็เป็นเวลาน้ำปานะ หลวงพ่อท่านเล่านั่นเล่านี่ตามประสาท่าน
คนเขามาปฏิบัติธรรมที่โพธิปัก เขาเอารองเท้าอย่างดีมาถวายพระทุกรูป อาตมาก็ได้ด้วย เย็นวันนั้นอาตมาต้องเทศน์ แต่ลงไปช้า พอขึ้นศาลาก็รีบกลัวคนรอ เทศน์เสร็จจะกลับกุฏิ หมาโพธิปักมันเอารองเท้าอาตมาไปช่วยกันแทะ รองเท้าใหม่ๆขาดเสียแล้ว ไอ้หมาพวกนี้มันไม่ค่อยดีนะ มันไม่ได้รับการฝึกหรืออย่างไรไม่รู้ มันไม่ค่อยทำหน้าที่หมา วิ่งเฮกันไปวิ่งเฮกันมา
แต่มันเก่งนะ มันสอนเจ้าอาวาสว่า
เวลาถอดรองเท้าต้องวางบนชั้นวางรองเท้า
อาตมาต้องชมมัน
ถึงแม้นหลวงพ่อจะชมพวกหมา แต่ก็ยังเห็นหลวงพ่อมีรองเท้าขาดหลายคู่อยู่ดี ท่านคงชมแต่ไม่เชื่อกระมังคะ
คุณทศพรทราบข่าวว่าท่านสวมรองเท้าขาด อุตส่าห์ส่งรองเท้ายี่ห้อ Groc ไปถวาย ผู้เขียนเห็นหลวงพ่อท่านมีปัญหาเรื่องรองเท้าหายกับเรื่องหมาแทะเสมอๆ กราบเรียนท่านว่า “หลวงพ่อรองเท้าแพงนะคะ”
ท่านตอบว่า “งั้นไปไหนเวลาถอดจะเอาใส่ย่ามไว้”
เอ๊ะ ! ท่านตอบประชดหรือตอบขำๆ น้อ (?)
เครดิตผู้เขียน : เด็กวัด
