พระพุทธศาสนา มีขั้นตอนความง่ายยากตามลำดับ เปรียบเหมือนบันได ๓ ขั้น คือ ทาน ศีล ภาวนา
ทานง่ายที่สุด คนไทยส่วนใหญ่มีอุแนิสัยชอบให้ทาน ยากกว่าให้ทานคือการรักษาศีล หาคนมีศีลได้ยาก
ผู้ที่รักษาศีลมั่นคงแล้วจึงจะเจริญภาวนาได้
วันหนึ่งที่เมืองพุทธคยา ประเทศอินเดีย หลวงพ่อฤาษี (พระครูพิศิษฐ์สรเวท) ให้ข้อคิดว่า “นักปฏิบัติบางคนมุ่งแต่ภาวนาเพราะถือว่าเป็นที่สุด เป็นยอดของพระพุทธศาสนา ก็ถูกต้อง แต่พระนิพพานใช่ว่าจะไปถึงได้ง่ายๆ อีกกี่ชาติกี่ภพก็ยังไม่รู้
ถ้าไม่ทำทานเสียเลย ชีวิตก็จะอัตคัดขัดสน ถ้าเกิดมาเป็นมนุษย์ยากจน มันลำบากจริงๆ ดูคนอินเดียสิว่าเขาลำบากกันขนาดไหน
พอยากจนหาเช้ากินค่ำ จะเอาเวลาไปภาวนาได้ยังไง ไม่มีเวลาไปภาวนาก็ยิ่งห่างจากพระนิพพาน อย่างไรเสียก็อย่าทอดทิ้งการให้ทานนะลูก”
เวลาจะมีงานกฐิน หรืองานผ้าป่า ของวัดสุขสำราญ
หลวงพ่อมักจะประกาศกับชาวบ้านว่า
“ทำบุญนะ ที่บอกข้อยบ่ได้อยากได้เงินดอก
แต่อยากให้มีส่วนร่วม”
“ทำน้อยก็ทำ ดีกว่าไม่ทำ ให้ได้มีส่วนในบุญนั้น
ใครไม่ทำน่าเสียดาย”
ผู้เขียน : เด็กวัด
